Home » bloggen 2017 archief » Blauwe Loper 4-12-2017

Zoekt en gij zult vinden. Wij vinden het echter niet. Er moet ergens een blauwe loper zijn. maar die loper zien wij waarschijnlijk niet omdat er zoveel van die in glimmende en knisperende thermodekentjes gehulde gillende opgewonden meisjes staan te wachten voor het dranghek. We kijken elkaar geschokt aan. Nee toch. Die gaan toch niet naar het hetzelfde concert als wij? Dakantochniewaarzijn?

We kijken nog een keer goed. Ja echt. Deze dranghekken staan voor de ingang van voorheen de Bijlmer Bier Bak, tegenwoordig de AFAS Life. Crap. Dat belooft nog wat dus. We lopen ondertussen door. Nou positief bekijken maar, met onze muziek smaak zijn we in ieder geval niet ouderwets, blijkt wel.

We moeten iets eten, en met Kensington in de Ziggo en Nothing but Thieves in de AFAS redelijk kansloos om ergens nog iets te vinden, maar ik had op internet gezien dat er nog plek was in het restaurant daarvan, waar je alleen maar kunt eten als je echt tickets hebt. Ik heb gebeld en er werd eerst wat moeilijk gedaan want vol, en te laat, maar vooruit, twee plekjes konden ze uiteindelijk met pijn en moeite toch nog wel creëren. Wij hebben inmiddels een heel rondje om het gebouw gedaan en liggen slap van het lachen omdat nog steeds die blauwe loper niet zien, we voorbij de artiesteningang komen en bedenken dat de gillende meisjes beter hier kunnen gillen. Meer kans op de artiesten lijkt mij. Ook een kok die daar een sigaretje staat te roken maar nog geen ingang. We zijn te lui om te vragen, staat ook zo suf. We lopen dus quasi nonchalant door alsof we echt wel weten waar we heen gaan. We staan weer opnieuw voor de ingang.

Opnieuw speuren we naar die blauwe loper. Ja waar dan. Verder stappen. En dan ineens. Het lijkt toch wel alsof daar iets blauws ligt, dus we wurmen ons door de rijen klappertandende, bibberende en gillende pubers heen en ontdekken De Blauwe Loper. Wij zijn inmiddels ook best een beetje koud dus als we binnen gelaten worden door een breedgeschouderde beveiligingsmeneer die ons argwanend aankijkt koesteren we ons onmiddellijk in de aangename warmte van het halletje.  Hij wil ons weer wegsturen. Ze zitten namelijk vol. Echt niet. Ik heb net gebeld. Hij schudt nee en belt naar boven. Geen gehoor. Ik hou vol, echt gebeld, we mochten komen. Hij haalt zijn schouders op en moet ons ticket zien. Hij scant hem en wijst omhoog. Kijk daar dan maar en laat ons uiteindelijk wat ongeïnteresseerd de trap op lopen.

Boven bij de trap worden we opgevangen door een volgende ploeg die hetzelfde verhaal vertelt. Nee ze zitten echt vol. Ik blijf vriendelijk lachen en zeg dat ik echt gebeld heb, ik jok ook niet, dus ik ga door. Ze nemen wat vertwijfeld onze jassen in ontvangst, krijgen een bandje en wij komen er op dat moment achter dat we al echt binnen zijn en dus ook niet in die rijen hoeven te staan. Wat een giller. Vandaar dat je hier dus alleen kunt eten met ticket.

Bij het restaurant krijgen we voor de derde keer te horen dat ze vol zitten, maar voor de derde keer vertel ik dat ik echt heb gebeld en dat er nog wel plek zou zijn. het restaurant zit ook echt niet vol, plek genoeg maar ik kan niet beoordelen of er nog voldoende eten is. er wordt overlegd, en vooruit, we mogen gaan zitten. Bijna juichend en wrijvend in onze handen beginnen we genoeglijk te knabbelen aan een heerlijk krokant broodje.

Als  na een uur achter in de hal het kabaal losbreekt en de rijen met gillende meisjes binnen mogen komen draaien we ons nog even om, uitermate gelukkig dat we zo luxe kunnen zitten.

Dit was een goed plan. En gelukkig zien we later in de zaal dat we bij lange niet de oudsten zijn. wonderbaarlijk genoeg zitten er hele hordes mannen op de stoeltjes in de zaal, en die zijn de 60 echt gepasseerd. Uiteindelijk verdeelt de zaal zich in drie groepen. De idioot gillende groupies, gevormd door gillende krijsende pubers, en druipende kwijlende blonde langharige 40 plussers in te lage skinny broeken waar zo’n mooi vetlaagje over de broek heen hangt hangend aan het podium, de oudjes op de stoelen verder in de zaal, en wij, helemaal achteraan staand binnen een grote groep uitzinnig mee zingende en dansende muziekliefhebbers. Beter. Goed geregeld.

Maak een Gratis Website met JouwWeb